Pogoda w Alghero

Wykres uśrednia rok dobowych odczytów dla każdego z dwunastu miast wokół basenu, z tego samego archiwum ERA5 co tabela wyżej na tej stronie. Od 1950 wskaźnik rośnie o około 0,17 °C na dekadę, a od 1996 o około 0,36 °C — mniej więcej dwa razy szybciej. Dziesięć najcieplejszych lat z siedemdziesięciu sześciu przypada na ostatnie dwanaście, a 1992 był ostatnim rokiem poniżej średniej 1961–1990.

To nie jest lokalna osobliwość. MedECC, regionalny panel naukowy, szacuje, że Morze Śródziemne ociepla się o około 20% szybciej niż świat, a średnie roczne są już około 1,4 °C wyższe niż w latach 1880–1899. To jeden z obszarów, które literatura naukowa od dawna nazywa klimatycznym hotspotem.

Woda poszła za powietrzem. Copernicus odnotował 2024 jako najcieplejszy rok w historii pomiarów temperatury powierzchni Morza Śródziemnego — 21,50 °C — a 2025 jako drugi, 21,35 °C, czyli około 1 °C powyżej średniej 1991–2020; powierzchnia ociepla się o mniej więcej 0,4 °C na dekadę. W każdym z trzech ostatnich lat cały basen przekroczył próg co najmniej „silnej” morskiej fali upałów, a co najmniej połowa — „dotkliwej” albo „ekstremalnej”.

Rachunek widać w tym, co trzyma wybrzeże w całości. Posidonia oceanica, podwodna łąka zatrzymująca osad i utrzymująca piasek na takich plażach jak te, zajmuje wzdłuż europejskich brzegów około 19 000 km² i straciła z tego nawet jedną trzecią w pięćdziesiąt lat. Poziom morza w basenie rósł o około 0,7 mm rocznie w latach 1945–2000; przez ostatnie dwie dekady jest to bliżej 3 cm na dekadę.

Na Sardynii niedobór przychodzi jako woda, nie jako upał. Po suchym roku zakończonym w lipcu 2024 zbiorniki na wyspie spadły na tyle, że ogłoszono stan wyjątkowy, a World Weather Attribution wyliczyło, że ocieplenie wywołane przez człowieka zwiększyło prawdopodobieństwo suszy o tej sile o około 50%. Najciekawsze jest to, co się nie zmieniło: opad. Przesunęły się temperatura i parowanie — ten sam deszcz, tylko szybciej odchodzi.